Jak to działa
Aplikacja wywołuje API Apple, które pokazuje systemowe okno z dwiema opcjami: „Poproś aplikację, aby nie śledziła” i „Zezwól”. Deweloper nie może zmienić przycisków, może tylko dodać krótki tekst wyjaśniający, po co prosi o zgodę. Okno można pokazać raz na instalację, a później wybór zmienia się w Ustawieniach iOS. Jeśli użytkownik się zgodzi, aplikacja może odczytać IDFA. Jeśli odmówi albo ma wyłączone prośby o śledzenie dla całego urządzenia, zamiast IDFA system zwraca same zera. Zasady Apple zabraniają też obchodzenia odmowy przez identyfikowanie urządzenia po jego cechach (fingerprinting).
Dlaczego to ważne dla zespołu aplikacji
ATT rozstrzyga, których użytkowników iOS da się przypisać na poziomie użytkownika. Dla pozostałych pomiar kampanii opiera się na zagregowanych mechanizmach Apple: SKAdNetwork i AdAttributionKit. To, kiedy i jak pokażesz okno zgody, wpływa więc na ilość szczegółowych danych.
W praktyce
Przykład na zmyślonych liczbach: aplikacja pokazuje okno zgody 10 000 nowych użytkowników i 3 500 z nich się zgadza. Dla tych 3 500 możliwa jest atrybucja na poziomie użytkownika z użyciem IDFA. Kampanie, które dotarły do pozostałych 6 500, są mierzone przez postbacki SKAN.
Co się często myli
ATT to nie zgoda w rozumieniu RODO. To uprawnienie platformy, które obowiązuje na iOS na całym świecie, a zgoda wymagana przez prawo europejskie to osobny obowiązek, zwykle realizowany przez platformę zarządzania zgodami. Wiele aplikacji potrzebuje obu. ATT nie blokuje też analityki własnej: pomiar tego, co użytkownicy robią w Twojej aplikacji, nie jest śledzeniem w rozumieniu Apple.