Jak to działa
Sieć reklamowa podpisuje każdą reklamę danymi kampanii. Jeśli użytkownik zainstaluje i uruchomi aplikację, iOS sam przypisuje instalację ostatniej kwalifikującej się reklamie. Aplikacja może potem ustawić wartość konwersji, która opisuje, co zrobił użytkownik. SKAN 4 wysyła do trzech postbacków, za dni 0–2, 3–7 i 8–35 po instalacji. Pierwszy może zawierać dokładną wartość konwersji (fine) od 0 do 63 albo zgrubną (coarse): niską, średnią lub wysoką. Drugi i trzeci zawierają tylko wartość zgrubną. O tym, ile szczegółów trafi do postbacku, decyduje próg anonimowości (crowd anonymity), czyli w uproszczeniu to, ile instalacji za nim stoi. Postbacki wychodzą z losowym opóźnieniem: od 24 do 48 godzin po zamknięciu pierwszego okna oraz od 24 do 144 godzin po zamknięciu drugiego i trzeciego.
Dlaczego to ważne dla zespołu aplikacji
Dla użytkowników iOS, którzy nie zgodzili się na śledzenie w ramach App Tracking Transparency, SKAN jest głównym sposobem, żeby zobaczyć, które kampanie przyniosły instalacje. Działa bez IDFA i nie wymaga pytania o zgodę, ale dane są opóźnione, ograniczone i nie da się ich połączyć z konkretnymi użytkownikami.
W praktyce
Przykład na zmyślonych liczbach: kampania przynosi 900 instalacji w ciągu tygodnia. Pierwsze postbacki przychodzą kilka dni po każdej instalacji. 700 z nich zawiera dokładną wartość konwersji, a 200 zawiera wartość zgrubną albo nie zawiera żadnej, bo te instalacje nie przekroczyły progów prywatności Apple.
Co się często myli
Liczby ze SKAN nie zgadzają się z atrybucją na poziomie użytkownika i nie wolno ich do niej dodawać bez deduplikacji, bo ta sama instalacja policzy się dwa razy. SKAN raportuje instalacje, a nie osoby: nie ma identyfikatora urządzenia, dokładnego czasu instalacji ani możliwości śledzenia przychodu jednego użytkownika. Nowszy mechanizm Apple, AdAttributionKit, jest zbudowany na SKAN i działa obok niego.