Jak to działa
CMP pokazuje komunikat z listą celów i dostawców, zapisuje, co użytkownik zaakceptował, a czego odmówił, i udostępnia wynik pozostałemu kodowi aplikacji. Wynik może mieć postać standardowego ciągu zgody zgodnego z Transparency and Consent Framework organizacji IAB Europe albo sygnałów takich jak te używane przez Consent Mode od Google. SDK reklamowe i pomiarowe odczytują te sygnały i powinny się do nich dostosować, na przykład nie przekazywać partnerom reklamowym danych użytkownika, który odmówił. Użytkownik musi mieć możliwość ponownego otwarcia ekranu i zmiany decyzji.
Dlaczego to ważne dla zespołu aplikacji
W Europejskim Obszarze Gospodarczym i w Wielkiej Brytanii zapisywanie lub odczytywanie identyfikatorów na urządzeniu do celów reklamowych co do zasady wymaga zgody. Duże platformy reklamowe oczekują też sygnałów zgody dla użytkowników z Europy, zanim użyją danych o konwersjach do personalizacji reklam. Brak sygnału może więc oznaczać nie tylko ryzyko prawne, ale i utratę pomiaru kampanii.
W praktyce
Przykład na zmyślonych liczbach: z 8 000 nowych użytkowników z EOG 5 600 akceptuje cele reklamowe, a 2 400 odmawia. Konwersje tych 5 600 osób można przekazać partnerom reklamowym. Konwersji pozostałych 2 400 nie można użyć do personalizacji reklam.
Co się często myli
CMP to nie okno App Tracking Transparency od Apple. ATT to systemowe uprawnienie dotyczące IDFA, a CMP zapisuje zgodę wymaganą przez prawo. Aplikacja na iOS z użytkownikami w Europie zwykle potrzebuje obu. CMP tylko zapisuje wybory. To, czy każde SDK je respektuje, musi sprawdzić zespół aplikacji. To hasło jest ogólnym wyjaśnieniem, a nie poradą prawną.