Jak to działa
Przy pierwszym uruchomieniu aplikacji platforma szuka kwalifikującego się kliknięcia lub wyświetlenia w oknie atrybucji i pyta sieci samoatrybuujące, czy zgłaszają tę instalację. Jeśli nic nie pasuje, instalacja dostaje etykietę „organiczna”. Trafiają tu osoby, które znalazły aplikację w wyszukiwarce sklepu, usłyszały o niej od znajomych albo przeczytały o niej w artykule.
Dlaczego to ważne dla zespołu aplikacji
Instalacje organiczne nie obciążają budżetu mediowego, więc ich udział wpływa na łączny koszt pozyskania użytkownika. Zmiana liczby instalacji organicznych jest też wskazówką diagnostyczną. Spadek tuż po wstrzymaniu kampanii sugeruje, że kampania przynosiła instalacje, których jej nie przypisano. Skok po skróceniu okien atrybucji to efekt księgowy, a nie wzrost.
W praktyce
Przykład na zmyślonych liczbach: aplikacja ma w miesiącu 10 000 instalacji. 6 500 przypisano kampaniom, 3 500 jest organicznych. Wydatki na reklamę wynoszą 9 750 USD, więc koszt płatnej instalacji to 1,50 USD, a koszt łączny, liczony dla wszystkich 10 000 instalacji, to około 0,98 USD.
Co się często myli
„Organiczne” to reszta, a nie kanał. Mieszczą się tu prawdziwe polecenia, ale też instalacje z reklam, których nikt nie śledził, kliknięcia spoza okna oraz, na iOS, użytkownicy mierzeni wyłącznie w formie zagregowanej. Lepiej czytać tę kategorię jako „nieprzypisane” niż jako dowód siły marki.