Jak to działa
Każda kohorta to wiersz, a każda kolumna to czas od instalacji: dzień 0, 1, 7, 30. W komórkach jest wskaźnik dla danej kohorty w danym wieku, na przykład odsetek wciąż aktywnych użytkowników, przychód na użytkownika albo liczba zakupów. Kohorty można zawęzić do kampanii, sieci, kraju albo wersji aplikacji. Czytając kolumnę z góry na dół, widzisz, czy nowsze kohorty wypadają lepiej, czy gorzej niż starsze w tym samym wieku. Czytając wiersz, widzisz, jak dojrzewa jedna kohorta.
Dlaczego to ważne dla zespołu aplikacji
Dzienne sumy mieszają nowych i starych użytkowników, więc skok instalacji może ukryć to, że każdy nowy użytkownik jest wart mniej. Kohorty rozdzielają te dwie rzeczy. Są podstawą retencji, LTV i ROAS oraz najszybszym sposobem, żeby sprawdzić, czy zmiana w produkcie albo nowe źródło ruchu poprawiły jakość użytkowników.
W praktyce
Przykład na zmyślonych liczbach: kohorta z pierwszego tygodnia maja ma 2 000 użytkowników i retencję dnia 7 na poziomie 18%. Kohorta z drugiego tygodnia, po wdrożeniu nowego onboardingu, ma 2 200 użytkowników i retencję dnia 7 na poziomie 23%. Liczba aktywnych użytkowników dziennie prawie się nie zmieniła, ale kohorty pokazują, że zmiana zadziałała.
Co się często myli
Tabela kohort jest z natury niepełna: kohorta z zeszłego tygodnia nie ma jeszcze wartości dla dnia 30, więc nie porównuj jej z kohortą, która ją ma. Małe kohorty mocno się wahają, a kampania z 40 instalacjami może przypadkiem pokazać niemal dowolną retencję. Przychód kohorty przypisuje się do daty instalacji, a nie do dnia wpływu pieniędzy, dlatego nie zgadza się z raportami finansowymi za ten sam okres kalendarzowy.